Dünyada mevcut her varlığın içerisinde bir varlık, konumu dolayısıyla dikkat çekiyor. Dünyadaki her varlığın içerisinde bir varlık diğerlerinden çok ve çok farklı. İnsan’dan bahsediyorum. İnsan, tüm varlıklardan farklı ve tüm varlıklar ona adeta hizmet için varlar.
Koyun, keçi, inek gibi hayvanlar etiyle, sütüyle, derisiyle ve kemiğiyle insana hizmetkâr. At, merkep gibi hayvanlar binek olarak ve yük taşımak için insana hizmetkâr. Karınca, böcek, kelebek gibi hayvanlar ekolojik dengeye hizmetkâr olmak için varlar. Ağaçlar, çiçekler, dağlar ve kayalar hepsi de Dünya’da birer görev yüklenmişler. Denizler, nehirler, ovalar, bağlar ve atmosfer hepsi de bizim içindir. Hangi hayvanı ya da hangi bitkiyi aklınıza getirirseniz getirin hepsinin de insana dolaylı ya da dolaysız faydası vardır.Hangi varlığı, hangi mevcudatı düşünürseniz düşünün hepsi de insana yarar sağlamak içindir.
Herşey insan için, peki insan ne için?
İnsanın bu Dünyadaki konumu üzerine kafa yormalı her insan.
Konum üzerine kafa yorduktan sonra, sıra sunuma gelir.
Evet, insanın konum ve sunumu mühimdir.
İnsanın konumu hiçbir tartışma ve tereddüt göstermeyecek şekilde açıktır. İnsan yaratılmışlar içerisinde birincidir. Yaratılmışlar içerisinde en öndedir. Yaratılmışlar içerisinde en özeldir. Yaratılmışlar içerisinde en güzeldir. Yaratılmışlar içerisinde en farklıdır.
Bu gerçeği insan kısa bir tefekkürle daha anlayabilir. Zaten bu gerçek Kuran-ı Kerim’de de açıklanmıştır. İnsanın kendi aklıyla hemen farkedeceği bu gerçeği Yüce Rabbimiz (cc) Kuran-ı Kerim’de bizlere şu beyanlarla bildiriyor: “(O öyle lütufkâr) Allah'tır ki, gökleri ve yeri yarattı, gökten suyu indirip onunla rızık olarak size türlü meyveler çıkardı; izni ile denizde yüzüp gitmeleri için gemileri emrinize verdi; nehirleri de sizin (yararlanmanız) için akıttı.Düzenli seyreden güneşi ve ayı size faydalı kıldı; geceyi ve gündüzü de istifadenize verdi. O size istediğiniz her şeyden verdi. Allah'ın nimetini sayacak olsanız sayamazsınız.” (İbrahim Suresi, 32-34)“Gerçekten biz insanı en güzel bir biçimde yarattık.” (Tin Suresi, 4)“Biz, hakikaten insanoğlunu şan ve şeref sahibi kıldık. Onları, (çeşitli nakil vasıtaları ile) karada ve denizde taşıdık; kendilerine güzel güzel rızıklar verdik; yine onları, yarattıklarımızın birçoğundan cidden üstün kıldık.” (İsra Suresi, 70)
İnsanın konumunun farklı ve en yüksek olduğunu zaten düşünen herkes anlıyor. Yüce Rabbim bunu zaten bize Ayetlerde de ayan-beyan bildiriyor. Buraya kadar hiçbir mesele ve tereddüt yok.
Mesele ve tartışma bundan sonra başlıyor. İnsanın sunumu nedir?
Ey insanoğlu sen ne sunacaksın? Ey insanoğlu sen bu Dünyada neyi arz edeceksin? Herşey sana arz olunmuş da sen neyi arz edeceksin?
İşte tefekkür bu sorularla başlamalıdır. Aklı olan her insanı işte bu mesele hakkında tefekküre ve düşünce geliştirmeye çağırıyorum. Ve sorumu tekraren yazıyorum:
“Ey insanoğlu herşey sana arz olunmuş, peki, sen neyi arz edeceksin? Ey insanoğlu herşey sana sunulmuş, peki, sen neyi sunacaksın?”
“Koyun, keçi, inek senin emrinde, at senin emrinde, tüm hayvanlar ve tüm varlıklar sana hizmet ediyor. Sen hayvan değilsin ve başka bir varlık da değilsin,tüm varlıklar senin emrine özel olarak verildiğine göre, senin de bu Dünyada bulunman için özel bir sebep vardır. Sana bu yüksek konumu veren Zat (cc) senden bir sunum beklemektedir?
Senin sunumun şudur:Ne için Dünyada bulunduğunu düşünerek idrak edeceksin ve ardından da Yüce Rabbimize (cc) ibadet edecek ve tüm varlıklara karşı da salih amel içinde olacaksın.”
Eğer sen, senden beklenen bu sunumu düşünmüyor ve idrak edemiyorsan, çok aşağılık ve çok alçak bir durumdasın. Hayvandan da daha aşağıdasın. Üstelik, çok nankör bir durumdasın. Yukarıda belirttiğim Tin Suresi’nin 4. ayetinde“Gerçekten biz insanı en güzel bir biçimde yarattık”diye buyruluyor ve ardından gelen 5. ayette: “Sonra da çevirdik aşağıların aşağısına attık” diye belirtiliyor.Akletmeyen insan aşağılıktır. Yukarıda belirttiğim İbrahim Suresinin 34. ayetinde Yüce Rabbim (cc), “nimetimi sayacak olsanız sayamazsınız” diye beyan ediyor ve aynı surede “Doğrusu insan çok zalim, çok nankördür” diye buyruluyor. Akletmeyen insan zalim ve nankördür.
Herşey gelip akla dayanıyor. İnsan Dünyadaki konumunu ve sunumunu düşünmediğinde yani akletmediğinde alçak, aşağılık, zalim ve nankör oluyor. Allah bizleri bu duruma düşmekten korusun. Amin.
Evet, insanın sunumu,bu Dünyada, Allah’ın ve Peygamberlerin gösterdiği istikamette ilerlemesi, iman edip salih amel işlemesi, hakkı ve sabrı tavsiye etmesi, halim ve selim bir şekilde yaşamasıdır. Bizden beklenen sunum budur.Konumumuz da zaten ayen-beyan bellidir.
Ahmet SANDAL
